การวางผังและการออกแบบเมืองแห่งการเดิน ตอนที่ 2 กรณีศึกษาข้อกำหนดเมืองแห่งการเดินเมืองฟีนิกซ์

การวางผังและการออกแบบเมืองแห่งการเดิน ตอนที่ 2 กรณีศึกษาข้อกำหนดเมืองแห่งการเดินเมืองฟีนิกซ์ ฐาปนา บุณยประวิตร สถาบันวิจัยการเติบโตอย่างชาญฉลาดประเทศไทยและสมาคมการผังเมืองไทย Email: thapana.asia@gmail.com/http://www.asiamuseum.co.th   ความนำ ในบทความตอนที่ 1 ผู้เขียนได้กล่าวถึงนิยาม ความหมาย และความสำคัญของเมืองแห่งการเดินหรือ Walkable City ไปแล้ว สำหรับบทความตอนที่ 2 เพื่อให้เนื้อเรื่องมีความกระชับ ผู้อ่านสามารถมองเห็นวิธีการนำแนวคิดเมืองแห่งการเดินสู่การออกแบบทางกายภาพและการบังคับใช้ในรูปของข้อกำหนดหรือเทศบัญญัติได้อย่างชัดแจ้ง จึงจะขอนำข้อกำหนดเมืองแห่งการเดินเมืองฟีนิกซ์เป็นกรณีศึกษา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การทำความเข้าใจกับกระบวนการออกแบบปรับปรุงฟื้นฟูเมืองซึ่งใช้ข้อกำหนดหรือเทศบัญญัติเป็นกรอบการปฏิบัติ รวมทั้งแนวทางการปรับปรุงทางกายภาพและแนวทางการควบคุมให้เกิดความสมดุลของสภาพแวดล้อมเมืองที่เอื้อต่อการเดินและกิจกรรมทางกาย (Physical Activity) ซึ่งจะส่งเสริมประชาชนมีสุขภาพดี ลดค่าใช้จ่ายในการเดินทาง เพิ่มความปลอดภัย ลดอุบัติเหตุ ลดการใช้พลังงานจากระบบการสัญจร ลดมลภาวะจากภาคการขนส่งและการเดินทาง สำหรับบทความตอนที่ 2 ผู้เขียนจะสรุปเป้าหมายการปฏิบัติ แนวทางการกำหนดย่านตาม The Transect Code ซึ่งเป็นการจัดลำดับชั้นการพัฒนาเมือง และการกำหนดกรอบการออกแบบย่านที่ได้แบ่งออกเป็น 13 ขั้นตอน ตามข้อกำหนดมาตรฐานจำนวน 7 ข้อ โดยกรอบการออกแบบย่านและข้อกำหนดมาตรฐานที่จะกล่าวถึงนี้ จะเป็นแนวทางสำคัญที่เมืองต่างๆ ของไทยสามารถนำไปประยุกต์ใช้เพื่อการปรับปรุงฟื้นฟูให้เป็นเมืองแห่งการเดินที่มีความสมบูรณ์ต่อไปได้ ส่วนผลประโยชน์และรายละเอียดการออกแบบเมืองตาม The WalkUPs…